Pięćdziesiąt dni po Wielkanocy obchodzimy Święto Zesłania Ducha Świętego – Pięćdziesiątnicę (z greckiego Pentekostē), oraz żydowskie Szawuot (co po hebrajsku oznacza „siedem tygodni”). Szawuot znane jest również jako Święto Żniw, gdyż w Ziemi Izraela kończy się wówczas zbiór pszenicy. Święto to nabrało jeszcze głębszego znaczenia, gdy mędrcy dostrzegli jego związek z przekazaniem Przykazań otrzymanych przez Mojżesza na górze Synaj. Zgodnie z tradycją żydowską to właśnie w Szawuot Bóg ofiarował narodowi żydowskiemu Torę, którą miał on następnie przekazać całej ludzkości. Święto to uznaje Boga zarówno za dawcę plonów ziemi, jak i za darczyńcę Słowa Bożego,  zapraszając nas do relacji z Bogiem i ze światem wokół nas. Jest to Słowo, które pokazuje nam, skąd pochodzimy, dokąd zmierzamy i kim jesteśmy: istotami stworzonymi, by szukać wyzwalającej i jednoczącej prawdy, oraz którym powierzono odpowiedzialność za troskę o nasze naturalne środowisko i jego przemianę na lepsze.

W Księdze Rodzaju Duch Boży tchnął życie w człowieka (Rdz 2,7). Ten sam Duch – Szechina (hebr. Shekinah), czyli Boża Obecność – towarzyszył ludowi podczas wędrówki przez pustynię, a w dniu Pięćdziesiątnicy zstąpił na zgromadzonych uczniów Jezusa. Jest On obecny wszędzie tam, gdzie ludzie gromadzą się w imię Boga (por. Wj 20,24; Mt 18,20). To właśnie przez dar Ducha Świętego Bóg wciąż nam się objawia i przemawia do naszych serc. W dniu Pięćdziesiątnicy odnawiamy się na nowo w Duchu Bożym, by słuchać Jego Słowa i żyć mocą Ducha dającego życie.

Niech Duch Boży będzie i pozostanie pośród nas!

List konferencji Episkopatu Polski z okazji 40. rocznicy wizyty Jana Pawła II w rzymskiej synagodze większej

13 kwietnia br. minie czterdzieści lat od dnia, gdy biskup Rzymu, następca św. Piotra, po raz pierwszy od czasów apostolskich przekroczył próg żydowskiego domu modlitwy – przypominają biskupi w Liście Konferencji Episkopatu Polski z okazji 40. rocznicy wizyty Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej. Link

Biskupi zaznaczyli w Liście, że wizyta w rzymskiej Synagodze nie byłaby możliwa, gdyby nie przyjęcie przez Sobór Watykański II, 8 października 1965 roku, deklaracji „Nostra aetate” („W naszych czasach”), mówiącej o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich. „Znalazły się w niej słowa, które stały się punktem zwrotnym w stosunkach między Kościołem katolickim a Żydami i judaizmem. Do nich właśnie odniósł się św. Jan Paweł II w swoim przemówieniu w rzymskiej synagodze” – przypominają biskupi i cytują je: „Po pierwsze, Kościół Chrystusowy odkrywa swoją więź z judaizmem, wgłębiając się we własną tajemnicę. Religia żydowska nie jest dla naszej religii zewnętrzna, lecz w pewien sposób wewnętrzna. Mamy zatem z nią relacje, jakich nie mamy z żadną inną religią. Jesteście naszymi umiłowanymi braćmi i w pewien sposób, można by powiedzieć, naszymi starszymi braćmi”.

 

20 stycznia to święto Sióstr Matki Bożej z Syjonu.

W tym dniu wspominamy niezwykłe doświadczenie Alfonsa Ratisbonne’a, którego nieoczekiwane spotkanie z Maryją w kościele Sant’Andrea delle Fratte w Rzymie zmieniło bieg jego życia i zainspirowało jego brata, Théodore’a, do założenia zgromadzenia Sióstr Matki Bożej z Syjonu.

Historia Alfonsa przypomina nam, że spotkanie, często nieprzewidziane, może otworzyć nowe drogi. W czasach naznaczonych podziałami i niepewnością ta rocznica zachęca nas do pozostawania otwartymi na spotkania i głębokiego słuchania, dostrzegając obecność Boga tam, gdzie być może najmniej się jej spodziewamy.

Niech ten dzień zachęci wszystkich ludzi do zaufania możliwości przemiany i cierpliwej pracy na rzecz świata sprawiedliwości, pokoju i miłości.