Dialog odegrał kluczową rolę podczas odbywającej się co dwa lata konferencji Międzynarodowej Rady Chrześcijan i Żydów (ICCJ) w 2026 roku, gdzie zgromadzenie Notre Dame de Sion miało znaczący wkład w kształtowanie dyskusji.

Wydarzenie zatytułowane „Pokuta, naprawa i pojednanie: zasoby religijne na burzliwe czasy” zostało zorganizowane w Hanowerze w dniach 12–15 lipca we współpracy z Niemiecką Radą Koordynacyjną Stowarzyszeń na rzecz Współpracy Chrześcijańsko-Żydowskiej (DKR).
W ciągu trzech i pół dnia w ramach konferencji odbyły się wykłady główne i sesje plenarne poświęcone temu tematowi, a także ponad 20 interaktywnych warsztatów, wizyt w różnych miejscach i wycieczek, w których wzięli udział prelegenci i uczestnicy z takich krajów jak Argentyna, Australia, Austria, Kanada, Kostaryka i innych.
Siostry oraz inni członkowie Rodziny Sion przybyli z Australii, Kanady, Kostaryki, Filipin, Polski, Rumunii i Rzymu, aby wziąć udział w tym ważnym, odbywającym się co dwa lata wydarzeniu międzywyznaniowym.

Nagroda Seelisberga 2026
Konferencja rozpoczęła się w niedzielę wieczorem od wręczenia Nagrody Seelisberga 2026 rabinowi dr Davidowi Meyerowi, badaczowi literatury rabinicznej i wieloletniemu profesorowi w Centrum Studiów Judaistycznych im. Kardynała Beę przy Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Nagroda ta została nazwana na cześć przełomowego zgromadzenia, które odbyło się w szwajcarskiej miejscowości Seelisberg w 1947 roku w celu zmierzenia się z wielowiekową chrześcijańską „nauką pogardy” wobec Żydów i judaizmu. Efektem tego spotkania był wpływowy dokument „Dziesięć punktów z Seelisbergu”, stanowiący fundament współczesnej odnowy stosunków żydowsko-chrześcijańskich.

Panele, warsztaty, dialog i odkrycia
S. Kasia Kowalska (Polska) nds, pełniąca funkcję wiceprzewodniczącej zarządu ICCJ, była ściśle zaangażowana w organizację konferencji jako członkini komitetu organizacyjnego, a także moderowała w poniedziałek II sesję plenarną pt. „Pokuta, zadośćuczynienie i pojednanie w praktyce: Uczenie się z liturgii, rytuałów i zwyczajów”, podczas której analizowano, w jaki sposób pojęcia pokuty i pojednania wyrażane są poprzez liturgię, rytuały i zwyczaje w różnych tradycjach.
Program wtorkowego popołudnia obejmował szereg wycieczek po Hanowerze, w tym wizyty w Domu Religii oraz obozie koncentracyjnym Bergen-Belsen.
W środę trzech innych członków Rodziny Syjonu poprowadziło warsztaty.
Héctor Acero Ferrer i Mia Theocharis (Kanada) wspólnie poprowadzili warsztaty pt. „Naprawa w praktyce: przeciwdziałanie antysemityzmowi w akademickim i międzyreligijnym życiu kampusu”, opierając się na praktycznych doświadczeniach z północnoamerykańskich uniwersytetów i uczelni, aby zbadać obiecujące narzędzia i strategie reagowania na antysemityzm na kampusie, pozostając wiernymi tematyce konferencji, jaką są pokuta, naprawa i pojednanie.
Mark Walsh (Australia) poprowadził warsztat zatytułowany „Głębokie słuchanie: niwelowanie dystansu między nami”, zachęcając uczestników do praktykowania głębokiego słuchania jako sposobu na zniwelowanie podziałów między Żydami, chrześcijanami i muzułmanami w następstwie wydarzeń z 7 października i sytuacji w Strefie Gazy. Warsztat ten opierał się na spostrzeżeniach z Międzywyznaniowego Spotkania ACCJ-ICCJ 2025 w Melbourne, którego sponsorem była organizacja Notre Dame de Sion z Australii.
Później tego samego dnia program skupił się na doświadczeniach życiowych i refleksjach na przyszłość podczas sesji plenarnych zamykających konferencję. Mark Walsh dołączył do panelu praktyków międzywyznaniowych podczas IV sesji plenarnej zatytułowanej „Wysiłki na rzecz pokuty, naprawy i pojednania: projekty i inicjatywy”, dzieląc się wnioskami z konkretnych projektów i inicjatyw dialogowych. Mark oparł się na spostrzeżeniach zdobytych podczas pracy z ludnością aborygeńską i mieszkańcami wysp Cieśniny Torresa.
Podczas ostatniej sesji plenarnej konferencji, zatytułowanej „Pojednanie, ludzie i planeta”, David Castillo (Kostaryka) wraz z innymi panelistami mówił o związku między skruchą, naprawą i pojednaniem a kryzysem ekologicznym, przed którym stoi nasza planeta, podczas gdy Héctor Acero Ferrer moderował sesję, kierując dyskusją na temat tego, czy ochrona środowiska powinna być priorytetem w stosunkach międzyreligijnych, gdy konferencja dobiegała końca.