O nas

Modlitwa o pokój na Bliskim Wschodzie

SION IN DIALOG

O Panie, uczyń mnie narzędziem Twojego pokoju,
abym siał miłość tam, gdzie panuje nienawiść;
wybaczenie tam, gdzie panuje krzywda;
jedność tam, gdzie panuje zwątpienie;
nadzieję tam, gdzie panuje rozpacz;
światło tam, gdzie panuje mrok;
radość tam, gdzie panuje smutek.
Spraw abym mógł,
nie tyle szukać pociechy, co pociechę dawać;
nie tyle szukać zrozumienia, co rozumieć;
nie tyle szukać miłości, co kochać;
albowiem dając, otrzymujemy;
wybaczając, zyskujemy przebaczenie,
a umierając, rodzimy się do wiecznego życia.
Przez Chrystusa Pana naszego.
Amen. 

Lord, make me an instrument of your peace;
where there is hatred, let me sow love;
where there is injury, pardon;
where there is conflict, healing
where there is error, truth
where there is doubt, faith;
where there is despair, hope;
where there is darkness, light;
and where there is sadness, joy.
Lord, grant that I may not so much seek
to be consoled as to console;
to be understood, as to understand;
to be loved, as to love;
for it is in giving that we receive,
it is in pardoning that we are pardoned,
and it is in dying that we are born to eternal life. Amen.

Herr, mach mich zu einem Werkzeug deines Friedens,
dass ich liebe, wo man hasst;
dass ich verzeihe, wo man beleidigt;
dass ich verbinde, wo Streit ist;
dass ich die Wahrheit sage, wo Irrtum ist;
dass ich den Glauben bringe, wo Zweifel droht;
dass ich Hoffnung wecke, wo Verzweiflung quält;
dass ich Licht entzünde, wo Finsternis regiert;
dass ich Freude bringe, wo der Kummer wohnt.
Herr, lass mich trachten,
nicht, dass ich getröstet werde, sondern dass ich tröste;
nicht, dass ich verstanden werde, sondern dass ich verstehe;
nicht, dass ich geliebt werde, sondern dass ich liebe.
Denn wer sich hingibt, der empfängt;
wer sich selbst vergisst, der findet;
wer verzeiht, dem wird verziehen;
und wer stirbt, der erwacht zum ewigen Leben. Amen.

Korzenie Zgromadzenia

Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Syjonu (Notre Dame de Sion; NDS) jest katolickim zgromadzeniem zakonnym założonym w Paryżu, w 1843 r.

TEODOROZałożyciel zgromadzenia, Teodor Ratisbonne (1802-1884), pochodził z żydowskiej rodziny zamieszkałej w Strasbourgu.
Po długich filozoficznych i teologicznych poszukiwaniach, odkrywa osobę Jezusa Chrystusa i przyjmuje święcenia kapłańskie, by podjąć następnie różnorodną pracę duszpasterską w Paryżu. Lektura Pisma Świętego naprowadza go na prawdę, że miłość Boga do swojego ludu, Izraela, wciąż trwa, że jest nieodwołalna.

20 stycznia 1842 roku w Rzymie, jego młodszy brat Alfons-Maria Ratisbonne, ALFONSO przeżył objawienie Matki Bożej. Później będzie opisywać to wydarzenie mówiąc: „Widziałem światło a w tym świetle jasność”. Poruszony tym wydarzeniem Teodor Ratisbonne zakłada w 1843 roku Zgromadzenie Notre Dame de Sion. Nazwa Zakonu odwołuje się do Matki Bożej, gdyż jest Ona inspiratorką jego powstania. To Ona także w pełni uobecnia wiarę i nadzieję swojego narodu.

Strasbourg vitrail 20 janv 1842Dla braci Ratisbonne jest Maryją z Syjonu – biblijnej nazwy Jerozolimy-miasta Pokoju, czasów eschatologicznych, do którego wszyscy zdążamy. Jest ono miastem, w którym mają się spotkać Izrael i wszystkie  narody ziemi.

„Miasto Święte, które oświeci chwała Boga, gdzie narody chodzić będą w Jego światłości”(Nostra Aetate).

Zgromadzenie zostało oficjalnie zatwierdzone przez Ojca Świętego w 1863 roku.

Początki istnienia Zakonu naznaczone są prawdziwie rewolucyjną – jak na owe czasy – ideą prowadzenia ośrodków edukacyjnych w środowiskach kulturowo i religijnie zróżnicowanych.

Jego biblijna duchowość zakłada zgłębianie słowa Bożego i jego interpretację, również w świetle żydowskiej Tradycji. Na szczególną uwagę w historii zgromadzenia zasługuje jego stosunek do Narodu Żydowskiego od momentu założenia do czasów współczesnych. W zasadniczej inspiracji da się stwierdzić ciągłość, a w konkretnych ukierunkowaniach apostolskich – radykalną zmianę.

W 1850 r. Założyciel tłumaczył siostrom, że do nich należy „kochać naród Izraela” a ich powołaniem jest „przyspieszyć wypełnienie się czasów mesjańskich przyrzeczonych Izraelowi”.
Obietnice te to: zgromadzenie wszystkich narodów w Jerozolimie (por. Iz 2, 2) oraz pełnia zbawienia dla dzieci Izraela (por. Rz 11).

Choć Ratisbonne nie mówił o nawracaniu Żydów, to w misyjnym kontekście XIX-wiecznego Kościoła wydawało się, że wypełnienie obietnic może zrealizować się jedynie przez zwiększenie liczby indywidualnych nawróceń na chrześcijaństwo.

Przełom w apostolstwie zgromadzenia przyniosła II wojna światowa z zagładą Żydów, ruch ekumeniczny, odnowa studiów biblijnych, powstanie państwa Izrael.

Zbrodnia ludobójstwa, dokonana podczas II wojny światowej na narodzie żydowskim, oraz ogłoszenie soborowej deklaracji „Nostra Aetate” skłoniły zakon do głębszego i odważniejszego odczytania wezwania zawartego w jego Konstytucjach, wedle których ma ono:

„...świadczyć w Kościele i w świecie o wiernej miłości Boga do Narodu Żydowskiego i o Jego wierności obietnicom objawionym patriarchom i prorokom Izraela dla całej ludzkości”

(Konstytucje Zgromadzenia, nr 2).

Zgromadzenie jeszcze większy nacisk położyło na dogłębne poznanie Tradycji Żydowskiej i Judaizmu. Siostry rozpoczęły więc specjalistyczne studia biblijne i judaistyczne.

Stopniowo we wszystkich niemal krajach, gdzie istnieją wspólnoty, zostały otwarte chrześcijańskie ośrodki informacji i dokumentacji dotyczącej judaizmu.

Czasy dzisiejsze postawiły siostrom Matki Bożej Syjonu nowe wyzwania, zmieniające ich styl apostolstwa. Obecnie żyją one w małych wspólnotach, starają się być jak najbliżej codziennych ludzkich problemów, rozumieć zagubienie współczesnych ludzi, ich trudności związane z wiarą, przebaczeniem, uznaniem odmienności innych.

Dziś Siostry Matki Bożej z Syjonu pracują głownie nad wykorzenianiem skutków antysemityzmu oraz umocnieniem wiary chrześcijańskiej przez zgłębianie Biblii.

Podejmują też działalność na rzecz osób doświadczających dyskryminacji rasowej, religijnej i socjalnej.

W styczniu 2002 r. Europejski Kongres Żydów uhonorował zgromadzenie „Menorą pokoju”, nagrodą przyznawaną „pionierom dialogu żydowsko-katolickiego w Europie”.

Dom Generalny Zgromadzenia od 1964 r. znajduje się w Rzymie.

Siostry pracują w 23 krajach świata na pięciu kontynentach. Obok wspólnot apostolskich, w roku 1926 powstała gałąź kontemplacyjna:

  • Istnieją również grupy osób świeckich – Stowarzyszenia, w kilku krajach na świecie, które pragną żyć charyzmatem rodziny zakonnej Matki Bożej z Syjonu.

175 lat od objawień Matki Bożej, Ojcu Alphonse-Marie Ratisbonne.

logo-sion-175-polaco1 sant-andrea-delle-fratte3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

20 stycznia 1842 roku, w rzymskiej bazylice  Sant’Andrea della Fratte, stała się rzecz niezwykła. Młodemu, niewierzącemu, Alphonse Ratisbonne, pochodzącemu z żydowskiej rodziny ze Strasbourga, ukazała się Najświętsza Maryja Panna. Alphonse, który później przyjął imię o.Marie-Alphonse, opisując to wydarzenie powiedział:

 

” Widziałem światło a w tym świetle jasność. Nic mi nie powiedziała, ale wszystko zrozumiałem.”

 

maryja-niepokalana

Ojciec Maria, tak nazywany w Zgromadzeniu Zakonnym Notre Dame de Sion, które w 1843 roku założył wraz ze swoim starszym bratem Theodore Ratisbonne, rozpoznał Maryję Niepokalaną, taką jaka była wybita na cudownym medaliku z objawień św. Katarzyny Laboure z 27 listopada 1830 r.

 

o-maria

 

 

 

Wiemy też, że przed wydarzeniem objawienia, Ratisbonne nosił medalik oraz własnoręcznie przepisał modlitwę św. Bernarda, prosiła go o to w zabawie, córeczka przyjaciół u których bawił w Rzymie.

 

Modlitwa św. Bernarda :

Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo,
że nigdy nie słyszano, abyś opuściła tego,
kto się do Ciebie ucieka, Twej pomocy wzywa,
Ciebie o przyczynę prosi.

Tą ufnością ożywiony, do Ciebie,
o Panno nad pannami i Matko,
biegnę, do Ciebie przychodzę,
przed Tobą jako grzesznik
płaczący staję. O Matko Słowa,
racz nie gardzić słowami moimi,
ale usłysz je łaskawie i wysłuchaj.

Amen.